29 augustus bijeenkomst experiment basisinkomen Groningen

Onderzoek basisinkomen

MIES zou je als zo’n social lab kunnen zien. MIES wil experimenteren met nieuwe, veelbelovende concepten in economie en samenleving. Omdat ze denken dat er wat dingen anders kunnen en ze graag helpen onderzoeken hoe dan precies, aldus hun website.
MIES staat voor Maatschappij voor Innovatie van Economie en Samenleving.

Het eerste onderzoek richt zich op het onvoorwaardelijk basisinkomen.
Hieronder de afwegingen van MIES.

Een onvoorwaardelijk basisinkomen

Links en rechts zijn het er eigenlijk wel over eens dat de verzorgingsstaat dringend aan herziening toe is. Sinds kort wordt het onvoorwaardelijk basisinkomen weer steeds vaker genoemd als een interessant alternatief. Kort samengevat houdt dit in: iedere Nederlandse volwassene krijgt een vast bedrag uitgekeerd om van te leven, ongeacht woonsituatie, inkomen of bezit. In ruil worden alle bestaande uitkeringen, toeslagen, aftrekposten en heffingskortingen afgeschaft. Het basisinkomen wordt (in de gedachtenexperimenten, want het bestaat nog nergens ter wereld) soms gecombineerd met een vlaktaks, maar dat hoeft niet per se; de combinatie met een progressieve inkomstenbelasting met twee of meer schijven is ook goed denkbaar.

Hoewel dit idee voor velen utopisch en onbetaalbaar zal klinken, valt dat in sommige berekeningen reuze mee: de kosten zouden niet veel verschillen van die van het huidige stelsel van sociale zekerheid. Maar zijn die berekeningen niet te eenvoudig? De werkelijke risico’s liggen in wat er zal gebeuren nadat het basisinkomen is ingevoerd. Gaan mensen nog wel werken? Wat gebeurt er met de hoogte van de lonen? De huizenprijzen? Komt er geen enorme toestroom van buitenlanders naar zo’n luilekkerland?

Dat zijn vragen waar je heel lang over kunt filosoferen, maar waar berekeningen, modellen of simulaties geen antwoord op kunnen geven. We weten eenvoudig niet hoe mensen zullen reageren op zo’n fundamentele systeemwijziging. De experimenten die gedaan zijn met een onvoorwaardelijk basisinkomen laten zien dat er effecten zijn op het arbeidsaanbod, maar ook op studiekeuze, studieresultaten en gezondheid.

Die experimenten stammen allemaal uit Noord-Amerika, begin jaren zeventig van de vorige eeuw. (Hier nog een ‘toevallig experiment’ van iets recenter datum.) Onze samenleving is wezenlijk anders. Wij hebben bijvoorbeeld in ons huidige systeem al een veel grotere bestaanszekerheid.

Hoog tijd dus voor een eigentijds experiment. Of misschien wel meerdere.

Hoe moet zo’n experiment eruitzien?

Bij het ontwerpen van een experiment spelen altijd twee vragen. Achtereenvolgens:

  1. Welke vragen moet het experiment beantwoorden?
  2. Hoe moeten we het experiment dan vormgeven?

Bij het tweede onderdeel spelen, behalve de logica, ook wetten en praktische bezwaren een rol. Er zijn waarschijnlijk grenzen aan de rechtsongelijkheid die je in Nederland kunt creëren door een deel van de bevolking een ander stelsel van sociale zekerheid te bieden dan de rest, om maar iets te noemen. En sommige effecten zie je misschien pas na tientallen jaren. Of als je heel Nederland in het experiment betrekt.

MIES kiest ervoor om zich in eerste instantie te beperken tot de eerste vraag, in de hoop het aantal “ja, maar”-s tot een minimum te beperken. Ze trappen daarom de zoektocht af met een bijeenkomst om te inventariseren op welke vragen een experiment met een onvoorwaardelijk basisinkomen antwoord moet geven. Deze bijeenkomst vindt plaats op vrijdag 29 augustus, van 16.00 tot 18.00 uur in de Desdemona-tent op Noorderzon.

Voor wie?

Kort gezegd: voor iedereen die geïnteresseerd is.

Iets langer: voor iedereen die er mee in kan stemmen dat een onvoorwaardelijk basisinkomen een goed idee zou zijn als het zou kunnen werken. Voorstanders, tegenstanders en sceptici zijn allemaal welkom, als ze maar bereid zijn naar elkaar te luisteren en uit te leggen waarom ze denken wat ze denken. Het gaat er immers niet om elkaar te overtuigen, maar om op een rijtje te krijgen wat we te weten zouden willen komen. Wie denkt dat zij (hij) alles al weet, of het systeem al helemaal heeft uitgedacht op papier, kan beter thuisblijven.

En daarna?

Eind september wil MIES een tweede bijeenkomst houden. Deze wordt een stuk kleinschaliger en is op uitnodiging. Ze nodigen experts uit, die hopelijk een deel van de vragen al kunnen beantwoorden. En die hen ook kunnen helpen bij het nadenken over hoe ze een experiment vorm kunnen geven om de rest van de antwoorden te vinden. Ze denken aan wetenschappers, wethouders en ervaren professionals van bijvoorbeeld woningbouwverenigingen, sociale diensten en welzijnsinstellingen. Ken je iemand die daar beslist bij moet zijn? Ze staan heel erg open voor suggesties.

Vervolgens breekt de fase aan waarin ze een uitvoerbaar experiment proberen te definiëren. Dat betekent aan de ene kant iets slims in elkaar steken en aan de andere kant zorgen voor de uitvoeringsorganisatie. Hoe moeilijk dit is en hoe lang dit gaat duren kunnen we nu nog niet overzien.

En dan pas kan een experiment van start gaan. En kunnen ze gaan onderzoeken!

Bron: http://mieslab.nl/onderzoek-basisinkomen/

Tip: accepteer kortingen van de uitkering niet zonder meer

rechtBijgaand een kort stukje van Mr Klinkhamer van Legal2People

Klinkhamer geeft aan dat een client, die we mevrouw de Bruin noemen, uit Rotterdam Legal2People belde omdat zij advies over een opgelegde maatregel van de gemeente Rotterdam wilde.

Volgens de gemeente zou zij onvoldoende haar afspraken zijn nagekomen en een traject hebben geweigerd. Ze kreeg daarom eerst een verlaging van 30% en daarna van 100% op haar uitkering.

Mevrouw de Bruin was het hier niet mee eens. Ze deed haar best maar was vaak ziek en kon de afspraken dus niet allemaal nakomen.
De sociale dienst vond: “Ziekte overkomt je, verzuim is een keuze”. Een leus die wel vaker door de ambtenaren in Rotterdam wordt gebruikt. De gemeente was daarom van mening dat zij gekort diende te worden op haar uitkering.

Namens haar hebben de juristen van Legal2People bezwaar gemaakt tegen de opgelegde verlagingen van haar uitkering.

De kans dat mevrouw de Bruin alsnog gelijk krijgt is groot.

De rechtbank Rotterdam heeft onlangs in een uitspraak vastgesteld dat het beleid van de gemeente Rotterdam niet juist is. De gemeente had de gemeenteraad moeten laten mee beslissen in het beleid maar heeft dit niet gedaan. De maatregelen van de gemeente zijn daarom onterecht opgelegd.

LEGAL2PEOPLE: Geeft gratis advies voor mensen in de bijstand

Tel: 070 – 891 54 44
Legal2People@aol.nl
website:www.legal2people.nl

Dwangarbeid of werken met behoud van uitkering

Dwangarbeid is de verkeerde naam voor de werkzaamheden van bijstandsgerechtigden op bijvoorbeeld het Hembrugterrein (in Amsterdam), betoogde het Amsterdamse PvdA-raadslid Dennis Boutkan. Maar er is geen beter woord voor, en Boutkan maakt zich druk over de verkeerde zaken, aldus onder anderen SP-Kamerlid Sadet Karabulut.
PvdA-raadslid Dennis Boutkan beklaagt zich in Het Parool over de term ‘dwangarbeid’. Dit doet hij naar aanleiding van schriftelijke vragen van de SP-fractie in de Amsterdamse gemeenteraad over feiten rondom het met chemicaliën en asbest vervuilde Hembrugterrein.

Bijstandsgerechtigden uit Amsterdam werden hier verplicht aan het werk gezet, op straffe van korting op de uitkering. Zij moesten vanaf oktober 2011 het gebied vrij maken van struiken en onkruid zonder beschermende maatregelen en zonder dat er een precies beeld was van de mate van vervuiling van het terrein. Er was geen vergunning voor het werken op terreinen met gevaarlijke stoffen en er waren geen gecertificeerde werkmeesters.

Hoewel de betrokken uitkeringsgerechtigden diverse keren aan de bel trokken dat er wellicht een gevaar voor hun gezondheid bestond, werd er weinig acht geslagen op hun protesten. Niet meer komen betekende een korting op de uitkering. Tegen deze wantoestanden protesteert Boutkan niet, hoewel mensen wellicht blijvende gezondheidsschade hebben opgelopen. Wel treft de term dwangarbeid hem in zijn hart, schrijft hij.

Wat hem in zijn hart had moeten treffen, is de gedwongen tewerkstelling onder het mom van re-integratie van mensen onder dreiging van een flinke korting op of zelfs intrekking van hun bijstandsuitkering. Dat betekent geen huur kunnen betalen, geen eten kunnen kopen en de zorgpremie niet kunnen voldoen.

Het ís namelijk dwangarbeid volgens de definitie van de Internationale Arbeidsorganisatie: ‘Onder dwangarbeid wordt arbeid verstaan die mensen onder bedreiging van straf, tegen hun wil, verrichten.’

Ieder weldenkend mens hoort daar tegen te zijn. De PvdA heeft er echter hard aan meegewerkt dat mensen zonder werknemersrechten, zonder veilige arbeidsomstandigheden en zonder salaris, moeten werken. Dat leidt tot verdringing van betaalde arbeid, ontduiking van het wettelijk minimumloon, niet-naleven van de cao en oneigenlijke concurrentie voor andere werkgevers.

Maar dat raakt sociaaldemocraat Boutkan niet in zijn hart. Sterker: hij bejubelt het feit dat mensen met veel werkervaring, die recent werkloos zijn geworden, via de Herstelling van de gemeente totaal zinloos ‘werknemersvaardigheden’ moeten opdoen. Schoenenpoetsen, strijken, takken rapen in het Amsterdamse Bos.

Zijn bewering dat door dit beleid meer dan vierduizend bijstandsgerechtigden aan het werk zijn geholpen, wordt niet gestaafd door de feiten. Schoolverlaters en uitstromers naar de Sociale Werkvoorziening zijn bij deze cijfers inbegrepen.

Boutkan doet een hartstochtelijk appèl op wethouder Arjan Vliegenthart afstand te nemen van de term dwangarbeid. Ondergetekenden doen een hartstochtelijk appèl op de PvdA-fractie daden te tonen en niet te vallen over woorden. Maak samen met ons zo snel mogelijk een einde aan werken zonder loon in Amsterdam. Werk moet lonen, te allen tijde, dat zou de Partij van de Arbeid toch moeten onderschrijven.

Aldus in een schriftelijke verklaring van Piet van der Lende (Actiecomité Dwangarbeid Nee), Déjo Overdijk (de Bijstandsbond), Maureen van der Pligt (FNV) en Sadet Karabulut (SP)

Dwangarbeid voor uitkeringsgerechtigden afgeschaft in Amsterdam

adamAMSTERDAM – Dwangarbeid of werken met behoud van uitkering is in Amsterdam voorlopig afgeschaft dankzij het collegeakkoord tussen SP, VVD en D’66. De afgelopen twee jaar heeft het actiecomité DwangarbeidNee in Amsterdam met succes acties gevoerd tegen het werken met behoud van uitkering door bijstandsgerechtigden.

Maureen van der Pligt, lid van het actiecomité DwangarbeidNee, was onderhandelaar namens de SP bij de collegeonderhandelingen.

In november heeft het comité een zwartboek gepubliceerd waarin de dwangarbeid voor bijstandsgerechtigden aan de kaak is gesteld. Ook in andere delen van het land kwamen actiegroepen bijeen samen met honderden getuigenverklaringen via het internet uit het hele land over de vernederingen die mensen moeten ondergaan, voorbeelden van verdringing van bestaande arbeid, de rechteloosheid van de dwangarbeiders.

In het nieuwe college akkoord in Amsterdam wordt dwangarbeid, het werken met behoud van uitkering in participatieplaatsen afgeschaft. Laurens Ivens (SP) heeft bij de presentatie van het akkoord gezegd dat werklozen dit niet meer hoeven te doen.  In het akkoord staat letterlijk: ‘We stoppen met onbetaald werk’. Werklozen kunnen voortaan kiezen uit scholing, zelfgekozen vrijwilligerswerk of nieuwe ‘perspectiefbanen’ waarbij het minimumloon of een cao loon wordt betaald. Deze ‘perspectiefbanen’ kunnen worden ingezet bij scholen, sportverenigingen, culturele instellingen.

Het Actiecomité Dwangarbeidnee is een samenwerking tussen de Bijstandsbond, Doorbraak en de Amsterdamse afdeling van de SP.

Commentaar
In een verklaring laat het Actiecomité weten de zaak kritisch te blijven volgen. Verzet werkt. De hobbel die in Amsterdam genomen moest worden leek onoverkomelijk moeilijk, maar dankzij doorzetting en vastberadenheid hebben de uitkeringsgerechtigden in Amsterdam een overwinning van formaat behaald! Gefeliciteerd.

Rob Vellekoop, 19 juni 2014

UWV verdient miljoenen aan uitkeringsgerechtigden

uwvreselijk

 

 

 

APELDOORN – UWV ‘verdient’ jaarlijks miljoenen aan uitkeringsgerechtigden. Boetes leverden vorig jaar 23,3 miljoen euro op, een veelvoud van de opbrengst in 2012. Hoeveel daarnaast werd bespaard via strafkortingen op uitkeringen, is niet bekend maar ook hier gaat het om miljoenen. Zowel boetes als strafkortingen zijn vorig jaar fors toegenomen, aldus de Stentor.

(Ex-)medewerkers verklaren tegenover de Stentor onafhankelijk van elkaar dat UWV stuurt op zogenoemde ‘schadelastbeperking’. “Je wordt afgerekend op je targets. Je moet een bepaald aantal mensen plaatsen, vacatures binnen halen, mensen een boete opleggen en mensen korten op de uitkering”, zegt een medewerker.

Aanstaande dinsdag wordt het Zwartboek UWV aan de Tweede Kamer aangeboden.

De Club eigenaren die ons bezitten

Midden-Drenthe misbruikt uitkeringsgerechtigden in onderonsje met teler

aardbeienBEILEN – De sociale dienst van de gemeente Midden-Drenthe  (bestuurd door PvdA, CDA en CU) lijkt zich schuldig te maken aan ernstige misstanden. Mensen worden snel gekort op hun uitkering en voelen zich geïntimideerd en niet serieus genomen. Dat blijkt uit onderzoek van RTV Drenthe.

Op dit moment lopen er vijftien rechtszaken tegen de gemeente Midden-Drenthe over extreme kortingen op de bijstandsuitkering. Volgens advocaat Jan Brouwer uit Assen worden deze mensen zonder goede reden gekort. Eén cliënt ontvangt al elf maanden geen uitkering meer van de gemeente.

Bijstandsgerechtigden hebben het gevoel dat de gemeente alleen maar bezig is met uitstroom en korten. De gemeente zou alleen naar het eigen belang kijken; het strenge beleid levert de gemeente veel geld op. Uit de jaarrekening valt op te maken dat de gemeente Midden-Drenthe in 2013 alleen al 170.000 euro heeft overgehouden aan haar bijstandbeleid.

Een groot deel van de uitkeringsgerechtigden wordt naar aardbeienteler Sturing in Hooghalen gestuurd. Mensen die daar in een reïntegratietraject hebben gezeten, zeggen dat ze niets leren en dat het werk geen zicht geeft op een betaalde baan. De arbeidsinspectie deed in juli vorig jaar een inval bij Sturing en het Openbaar Ministerie besluit binnenkort of er wordt overgegaan tot strafvervolging. Toch gaat de gemeente door met het sturen van mensen naar het bedrijf.

De gemeente Midden-Drenthe wil niet reageren op de aantijgingen.

Bron: RTV Drenthe